Vou a Bueu nun Bou

2013-03-08

Cando abrín este blogue, hoxe á mañá, quería falar deste libro sen mentalo en absoluto. Desexaba recoller as inpresións que levo acumulado, dende que o vin por vez primeira saír da caixa que o depositaba nas miñas mans, pero non é tan sinxelo, como non o é tampouco comezar de novo, despois de anos de inercia nunha soa dirección.

A importancia que para min ten este libro, con independencia de que me sexa difícil describila, seméllame aínda máis complexo recoñecer que poda ser entendida por alguén alleo a min mesmo.

Que realción podemos ter hoxe, na nosa realidade máis ordinaria, cun home que viaxa apegado a un AK-47, alén dos distintos Columbine que se dan polo mundo adiante, como expresión máxima da desesperación máis lamentable e desnortada? Como facernos asumir a responsabilidade do estado nestas desviacións? E como obrigarnos a comezar de novo, coa obriga de quen descobre o camiño por vez primeira, eludindo toda ligazón coa orde que impón a civilización corrupta que coarta e idiotiza?

Neste sentido, sinto vergoña dos que calan, así como dos que falan do cambio pero pulan pola continuidade. Eis o punto de mira do protagonista, que comeza a camiñar, procurando unha causa.

Categories : libros

Segue sen haber misericordia

2012-06-19

Non había misericordia naquel 1990, no que Xelís de Todo sacaba a que, coido, era a súa segunda novela, e segue sen haber misericordia hoxe. Houbo, posiblemente, unha mudanza na estética e nos xeitos de asumir a ausencia.

Alén da heroína, que estragaba a vida dunha xeración, as ombreiras e os cortes de pelo non axudaron ás manifestacións de descontento dunha mocidade que se esluía en dirección aos sumidoiros da resignación.

Naquel tempo, no que, mais que as circunstancias, a asunción das mesmas, conducíannos cara unha sorte de fracaso que viña marcado na xenética, segundo a nosa pertenza á clase, ser feliz era outra cousa, que se situaba entre a xenreira e a ignorancia.

Hoxe, vinte anos despois, coa capacidade de asombro e a que nos permitía ser felices baixo o estigma do vivido, volvemos atoparnos coa xenreira e a ignorancia doutrora, mais desta volta coa influencia daquel mal de bobos, baixo o título de globalización da miseria.

No tempo no que as curmás de Risco ficarán na historia como causantes dos meirandes secuestros, mais que económicos, da independencia de pensamento e de xestión dos propios recursos, sempre populares, os estados que rescatan promoven os contratos lixo máis lesivos dende a existencia da escravitude, deixando da man do capital, todo o que nun tempo foi valor, a produción e a forza de traballo, para favorecer a quen non produce, senón que especula, nunha sorte de abstración divina, con todo o alleado.

Non vale, como non valeu daquela, berrar BASTA!!!

Xa non hai quen escoite os berros. Non importan as imaxes da miseria, asimiladas grazas ao sensacinalismo televisivo. Se cadra importa, nalgunha medida, o sangue que os mineiros verquen arestora nas estradas asturianas, ferindo a moitos menos dos que sería necesario. Se cadra, vítima dunha simplificación contestataria, iso sexa o máis relevante que aconteceu nos últimos anos, nas loitas deslabazadas e sen vencellos entre sectores que se deron tanto neste país como na contorna. Mais, e nisto consiste a verdadeira crise, non ha haber misericordia para eles e elas, nin para as loitas que os sobrevivan, e xa non polo capital, nin polo poder gobernamental que resista títere nese momento, non haberá misericordia (como se alguén a solicitase ou a desexase nalgún momento) por parte das propias clases populares.

Categories : Sen clasificar

Os quilómetros que percorremos dende aquela

2011-11-20

Os quilómetros que percorremos dende aquela

Alberte Momán

ISBN: 978-84-92792-99-3

Editorial Toxosoutos

Os quilómetros que percorremos dende aquela.- As relacións humanas non son acontecementos illados na traxectoria vital dunha persoa, senón que se atopan expostas a todo tipo de influencias e agresións externas. Un entorno que en ningún caso nos é alleo e que condiciona o percorrido destas tres historias, que doadamente servirán de espello para o día a día das relacións persoais. Unha lectura próxima á que achegarse dende a propia experiencia.

Categories : libros

Os libros de Caldeirón en Lugo

2011-10-06

Categories : actos

Quindi. Que fodan a outr@s! Cómpre ir pechando

2011-09-12

Fai uns días dicía, volvo sobre o agro… realmente nunca marchei, polo que teño, tamén, cargo de conciencia. Hainos que van, regresan, na procura dun unicornio, mais este, de ter existido, non se atopa nese momento, acontecendo o que dicía Vian:

Cando voltamos, ao día seguinte, /O unicornio xa non estaba.

pero unha vaca, con un corno en plural, /é malia todo un pretexto moi válido/ sobre todo cando se está empalmado como un Turco./ Cómpre dicir, no seu descargo,/ Que os Turcos teñen unha sólida reputación.

Pero agora, o mes de maio terminou/ Entón xa non facemos nada até o ano próximo.

O certo é que para vir unha vez ao ano, ás veces é mellor estar ausente de maneira continuada, sobre todo se somos a dereita e pretendemos facernos cargo do goberno dos anexos rústicos á urbe.

E dicía Vian:

Todos dan polo cu ás moscas./ Pero hai dúas maneiras de dar polo cu ás moscas:

Con ou sen o seu consentimento.

Categories : Sen clasificar

Desobediencia

2011-07-27

Rosa Enríquez

Desobediencia
Rosa Enríquez

Nº 4 dos Q de Vian Cadernos

DESOBEDIENCIA é un conxunto de poemas sobre mecánicas viciadas. Daquela, rexeita a impostura e intenta suscitar a reflexión sobre a nosa posíbel participación na podremia. Lonxe dos cántaros baleiros ecoando á luz do día, cada un destes versos leva dentro algo sucio, algunha que outra cicatriz e a reivindicación da autocrítica que comeza por quen escribe: “Agochámonos na pelaxe dos paxaros: somos tigres que se asustan: que temen al amor y lo violentan. É certo-Antoine. On s’aime. On se déteste.”.
A idea que latexa é sempre esta: a desobediencia como exercicio ético, sustentado no rexeitamento da dominación simbólica patriarcal e capitalista, no regreso á vida comunitaria.

Pegadas

2011-07-01

Pegadas


V.V. A.A.
ISBN: 978-84-15164-44-9
Edita: A Porta Verde do Sétimo Andar

Je vais être sincère -une fois n’est pas coutume-
Voilà:
Je serai content quand on dira
Au téléphone -s’il y en a-t-encore
Quand on dira
V comme Vian…

J’ai de la viene que mon nom ne commence pas par Q
Parce que Q comme Vian, ça me vexerait.

Boris Vian


A partir deste poema de Boris Vian dá comezo a historia dos Q de Vian Cadernos, unha iniciativa do colectivo A Porta Verde do Sétimo Andar, coa que se pretende establecer un punto de encontro entre distintas disciplinas artísticas. Eis Pegadas, o segundo número desta achega, que amosa unha trintena de voces diversas e dispares, reunidas para alentar a necesidade de dicir e de permanecer, nese acto cotiá de soletrear un nome ao teléfono.

Participan:

Aurelino Costa, Asun Estévez, Alberto Augusto Miranda, António Pedro Ribeiro, Baldo Ramos (ilustración), Miguel Ángel Alonso Diz, Bruno Miguel Resende, Artur Alonso Novelhe, Fabián Barreiro, Lino Braxe, Lois Magariños (ilustración), María Elvira Millán Liméns, Concha Rousia, Alberte Momán, Ramiro Vidal Alvarinho, Iolanda Aldrei, Marília Miranda Lopes, Manolo Pipas, Xoán Carlos Domínguez Alberte, Virgilio Liquito, Susana Pazo Maside, Fátima Vale, Alba Méndez, Marta Pedrosa Agra, Eva Méndez Doroxo, Alfonso Láuzara, Xosé Daniel Costas, Xoán’ma Rial Rodríguez, Miguel Alonso Fernández, Pilar Mera Costas, Lucía Novas, Ana Cibeira, María N. Soutelo, Rosa Enríquez, José Fontes Novas, Xavier Vásquez Freire, Xurxo F. Martins

Levure Litteraire

2011-06-22

Uns textos da miña Erótica falan francés grazas, por unha parte, a Vlasta que pasou o traballo de traducilos, e a Rosa Enríquez, da que recibín o convite para participar.

A revista internacional Levure Litteraire é a encargada de facelos públicos.

Grazas a todas.

Categories : Colaboracións

A Porta Verde en Oleiros

2011-06-09

Cartaz A Porta Verde en Oleiros

Casa Charry -Praza de Galiza s/n, Oleiros-

Acollerá un acto de presentación dos Q de Vian Cadernos, que contará cos membros do colectivo A Porta Verde do Sétimo Andar, xunto coa actuación musical de Miguel Alonso.

Será o 25 de xuño, a partir das 20 horas.

Poetas para Lois

2011-05-13

27 de Maio   20:30 h

Casa da Cultura de Neda

Categories : actos